YALNIZLIĞIMA

 Yalnızlık....Saat 02:47.....

Sigaramın dumanı altında boğuluyorum.Zaman durdu.Hayaller söndü.Günbatımına ilerlemeden duygular derinleşmeye başladı.Özlemler,sevgiler,hergeçen gün artmaya başladı.Sevdiğimi yanımda görebilmeyi özlemek,birlikteyken bedbaht olabilmeyi özledi bu beden.

Bu beden seni tüm benliğiyle sarıp sarmalayıp şefkatle öpmeyi özledi.Bu genç kız kalbi bu boşlukta bir tek senin sevgine güvenip yok olmayı bilmeyi,beklemeyi,günden güne artan özlemi özledi sevgilim..Yanımdayken bile yalnız kalmayı severken bile bir mucize gibi görmeyi,gözlerim seninle ansızın çekip gitmeyi,sadece iki kişilik bir dünyada olabilmeyi,yok olabilmeyi özledi..Çift kişilik bedenlerde tek ruh olabilmeyi istedi.Yalnızlığın sınırlarını aşabilmeyi,sen varken ben yok olmayı istedi.Teninin kokusunu içine çekip  aynı yatakta o tarif edilemez yalnızlığın içerisinde bir an başka hülyalara dalmayı istedi .Bu uyumayı ayrılığın atrtık acıdan hazza dönüşünü beklemeyi,bir bardakta çay içebilme zevkini seninle yaşamayi istedi..Her geçe yattığımda tek başıma geçen o ıssız geçelerde varlığını bilerek mutlu olmayı özledi.Bu ülkenin tüm

yalanlarından,düzenbazlıklarından,çarpıklıklarından,bozukluklarından,adaletsizliklerinden kurtulabilmeyi istedi.

Şimdi sen yanımda yoksun.Bedenim titriyor.Yalnızım bu gece.Ama isyan etmiyorum.İsyan etmek en büyük bencillik değil midir:?Yalnızlığım sana değil kendime,bedenime,ruhuma...Yıldızsız gecelerde yıldızları sayabilmekmiş yalnızlığım..Bir yol ayrımında tek başınayken  çift kişi yürüyebilmekmiş.

Bu yalnızlık rıhtımında köprülerin altından geçebilmeyi görebilmekmiş...

Sevgililerin en Mertine

Askerim Burağa